KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2016/18654 E., 2016/16710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Basit cinsel saldırı
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü suça sürüklenen çocuk ...'in hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte yolda gördüğü otuz yedi yaşındaki katılanın omzunda bulunan çantasını çekerek almaya çalıştıkları sırada, içlerinden sadece suça sürüklenen çocuk ...'in ayrıca katılanın kalçasına bir kez parmak atıp kaçması şeklindeki eyleminin, 6545 sayılı Kanunun 58. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinin ikinci cümlesinde tanımlanıp sarkıntılık düzeyinde kalan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu,
anılan maddenin birinci fıkrasına ikinci cümle olarak “cinsel davranışın sarkıntılık düzeyinde kalması halinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasına hükmedileceği” yönünde ekleme yapılması karşısında, temel cezanın üst sınırının 7 yıldan 5 yıla indirilmesi sebebiyle anılan düzenlemenin lehe olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/1.c.2 ve 31/2. maddelerindeki basit cinsel saldırı suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk hükmün verildiği 25.12.2009 tarihinden inceleme konusu son hükmün verildiği 26.02.2014 tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2016/18654, K. 2016/16710, 20 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama