Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/19312 K.2018/10348

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanıklar ... ve ...'nun sanığın eşini aramak için müştekiden telefonunu istediği, müştekinin telefonunu verdiği, zabıta görevlilerinin gelmesi üzerine kendilerinin üst kata çıktıkları şeklindeki beyanlarından iş yerinin kapalı ve bina vasfında olduğu ve sanığın müştekinin telefonunu iş yerinin içinden aldığı ise tanıkların sanığın telefonla konuşmak için kapı önüne çıktığı şeklindeki beyanlarından anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan Eskişehir 5 Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.02.2009 tarih, 2011/66 esas ve 2012/841 karar sayılı ilamının yapılan kontrolde kesinleşme tarihinin 27.09.2012 olduğu ve 31.01.2012 olan suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,