Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/20033 K.2018/11614

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın katılanı arayarak Finansbank'tan aradığını söylediği, kredi kartı bilgilerinin incelenmesi bahanesiyle kredi kartı şifresini sorduğu, katılanın telefonuna gelen şifreleri sanığa ilettiği, sanığın daha sonra katılanın hesabına internet bankacılığı yöntemi ile girip 1.250TL, 540TL, 180 TL, 180TL ve 95TL'lik işlemler yaparak kendi hesabına para aktardığı, parayı şubeden kendi imzasını taşıyan dekont karşılığında çektiği anlaşılan olayda; sanığın katılana ait kart bilgilerini edinmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 245/1, 43. madde ve fıkraları gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile hırsızlık suçundan hüküm kurulması,