Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/261 K.2017/8421

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun yargılamanın 24.07.2014 tarihli celsesinde; olay tarihinde çantasından cüzdanını çalan şahıslardan iki tanesini yakaladığı sırada cüzdanının yere atıldığını gördüğünü ve cüzdanı eksiksiz olarak aldığını beyan etmiş olması, 24.05.2014 tarihli cd izleme tutanağında ise şüpheli üç şahsın mağdurun etrafını sardıkları, şüpheli şahıslardan birinin müştekinin çantasının fermuarını açtığı, diğer şüphelinin çantanın içerisine elini sokarak bir şey çıkardığı, müşteki fark ettiğinde ise elindekini yere bıraktığı ve üç şüphelinin de kaçmaya başladığının belirtilmiş olması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı,

suça teşebbüs ile etkin pişmanlık hükümlerinin bir arada uygulanmayacağı anlaşılmakla tebliğnamede yer alan bir numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın gece sayılan zaman diliminde saat 19:35 – 20:00 saatleri arasında suçu işlediği halde hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak indirim oranının belirlenmesi yerine, en üst sınırdan indirim yapılması suretiyle hüküm kurulması hususları karşı temyiz olmadığından,

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa gerekçeli kararda yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu ise infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.