Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/314 K.2017/8277

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde güneşin, saat 04.56’da doğduğu, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gündüz sayılan zaman diliminin saat 04:56'dan sonra başlayacağı, suça sürüklenen çocuğun beyanından suçun da saat 04.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiğinin kabulü edildiği. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin, daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâlleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, mahkemece hüküm değiştirilmeden açıklanacağı gibi kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek,

cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer almakla birlikte, hüküm fıkrasının değiştirilebileceğinin düzenlenmemiş olması karşısında;

önceki hükümde uygulamadığı halde hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle neticeten verilen 4 ay 13 gün hapis cezasının 2.660 TL adli para cezasına çevrilerek 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı olarak hükmü değiştirmek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması, yine suça sürüklenen çocuğun eylemi saat 04.00 sıralarında gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile hüküm kurulmaması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.