Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/354 K.2017/5787

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın kısa bir süre önce tanıştıkları, beraber denize girmeye karar verdikleri, katılanın eşyalarını sanığın ikamet ettiği eve bıraktıkları, sanığın eve gitme bahanesiyle katılanın yanından ayrılarak katılana ait giysilerde bulunan yaklaşık 400 TL para ve telefonu aldığı olayda,

katılanın giysilerini muhafaza amaçlı sanığın ikametine bıraktığı anlaşıldığından TCK’nın 155. maddesi uyarınca güveni kötüye kullanmadan hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile sanık hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan ''etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile'' ibaresinin madde

metninden çıkarıldığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,