Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/4048 K.2017/9618

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 142\2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunun 3 yıldan 7 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği, suça sürüklenen çocuk hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olaya uygun olacak şekilde makul oranda alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenebileceğinin anlaşılması karşısında, “adli sicil kaydından anlaşılan suç işleme eğilimi ve cezanın caydırıcı ve önleyici amacı” şeklinde soyut ve yetersiz gerekçeler yazılarak, temel cezanın suç için öngörülen cezaların üst sınırına yakın olacak şekilde fazla ceza tayini,