Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/4434 K.2017/11682

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 06.05.2010 tarihli hükmün, sanık yerine, hakkında beraat kararı verilen sanık ... vekiline tebliğ edildiği ve vekilin de kararı 07.05.2010 tarihinde temyiz ettiği, bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/02/2011 tarihi yazısı ile “sanığa zorunlu müdafii atanmadığı ve talebi olmadığı, hükmü temyiz eden avukatın beraat kararı verilen sanık ... 'in vekaletnameli avukatı olduğu, bu nedenle , mahkeme kararının sanığa tebliğ edilerek, tebliğ belgesinin dosya içerisinde konulması,

avukat ...'in temyizini kabul edip etmediği hususlarının sorulup var ise temyiz dilekçesi eklendikten sonra dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi” gerekçesiyle iade edildiği, bunun üzerine Mahkemece, sanığa 26.02.2011 tarihinde,yukarıda belirtilen hususları içerir şekilde şerhli aynı konutta oturan kızı ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın kararı temyiz etmediği,

bunun üzerine Avukat ...'in temyiz talebi hakkında Dairemizin 04.09.2012 tarih 2011/31123 Esas ve 2012/17402 karar sayılı ilamı ile avukatın hükmü temyize yetkisi olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilerek bahse konu hükmün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığa 22.04.2013 tarihinde sonradan yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması ve anılan hükmün yukarıda belirtildiği şekilde Yargıtay denetiminden geçmiş olması nedeniyle yapılan temyiz talebinin reddi ile,