Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/5115 K.2017/12017

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza Genel Kurulu’nun 30.10.2007 tarih 2007/3-216 esas ve 2007/214 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine göre lehe ve aleyhe hükmün belirlenmesinde karma uygulama yasağı bulunması karşısında mahkemece sanıklar hakkında lehe kabul edilen 765 sayılı TCK’ya göre hüküm kurulurken aynı yasanın 647 sayılı yasanın 6. maddesi yerine 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

2- Lehe olduğu kabul edilerek tatbik edilen 765 sayılı yasada hak yoksunluğuna ilişkin düzenlemenin bulunmamasına rağmen karma uygulama sonucu sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarından ‘‘5237 sayılı TCK’nın 51 ve 53. madde uygulamalarının çıkarılarak yerlerine’’ sanıkların sübutu kabul edilen hırsızlık suçundan eylemine uyan ve lehe olduğu anlaşılan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 ve 59. maddeleri ile hükmolunan 1 yıl 4 ay 24 gün hapis cezasının mahkemenin kabul ve uygulaması da dikkate alınarak 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine,