Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/5202 K.2016/10694

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, mahkumiyetlerine ilişkin ...

Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2013 tarih ve 2009/503-2013/86 sayılı hükmü sanıkların temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24.12.2014 tarih 2014/15559-2014/36985 sayılı ilamı ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü bozularak bozmadan süresinde temyiz etmeyen ve talebi reddedilen sanık ...'ın da yararlandırılması yönünde karar verildiği, ...

Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kararı süresinden sonra temyiz eden sanık ...'nın da bozma sonrası yargılamaya dahil edildiği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e,143/1,35,62 ile 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla mahkumiyetlerine karar verildiği,

bu karara ilişkin ...Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarih 2015/160 – 2015/1295 K sayılı hükmünün sanık ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2016 tarih 2016/1193 E – 2016/5088 K sayılı ilamı ile sanık ...'a ilişkin olarak daha önce süresinde temyiz talebi olmayan sanığın temyiz hakkı bulunmadığından REDDİNE ilişkin kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.04.2016 ve 2-2015/417363 sayılı yazısı ile itiraz edilerek düzeltilerek onanması talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 ve 2-2015/417363 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddi ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 23.03.2016 tarih 2016/1193 E – 2016/5088 K sayılı temyizin reddi kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08.06.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma hakkı, temel bir insanlık hakkı olarak İHAS 6. ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36. maddeleriyle 5271 sayılı CMK’nın çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

Kanun yoluna başvurma hakkı da, savunma hakkının en önemli bölümlerinden birini oluşturmaktadır.

Ayrıca; 7 No.'lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlıklı 2. maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkına sahiptir.

5271 sayılı CMK'nın 267. maddesi uyarınca, hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı itiraz kanun yoluna gidilebilir.

5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici (ya da 1412 sayılı CMUK'un 305/son ) maddesinde belirtilen istisnalar dışında, bütün nihai kararlar yâni hükümler temyiz kanun yolu denetimine tâbidir.

İstisna kapsamında kalan hükümler ise; kesindir.

Önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca sirayet sonrası ele alınan dava dosyasında aleyhine olarak verilen hükmü temyiz edemeyeceğine dair çoğunluk görüşü, İHAS'ın 6., 7 No.'lu Ek Protokol'ün 2. ve 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici (ya da 1412 sayılı CMUK'un 305/son) maddelerinin âmir hükümleri ile "istisnaların genişletici yoruma tâbi tutulamaması" ilkesi uyarınca kabule şayân değildir.

Bu sebeple, 27.10.2015 tarihinde sanık ... hakkında verilen 1yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının temyizi kâbil olduğu düşüncesiyle, karara ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.