Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/5398 K.2017/4092

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa hükmün 12.02.2008 günü yapılan tefhiminde kanun yolu süresinin tebliğ veya tefhimden itibaren başladığının belirtilmemesi suretiyle kanun yolunun yanıltıcı belirtildiği yine 18.03.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair karara ait tebliğinde 07.03.2014 günü ceza infaz kurumunda bulunan sanığa okunduğu belirtilmeksizin usulsüz tebliğ edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın asıl karara yönelik 03.02.2014 ile temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik 18.03.2014 günlü temyiz istemlerinin süresinde kabulü ile 15.08.2011 tarihli aynen infaz ve 26.02.2014 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak tebliğnamedeki red isteyen düşünceye belirtilen sebepler ile iştirak edilmeksizin yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 142/1c maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 12.02.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,