Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6112 K.2016/10652

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.06.2006 tarih ve 2006/10-124 esas, 2006/165 karar sayılı içtihadında vurgulandığı üzere, uyarlama yargılamasında verilen kararlar bakımından cezanın aleyhe değiştirilmemesi ilkesinin geçerli olmadığının ve hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son,522 (pek fahiş) ve 81/2 maddeleri ile hükmolunan sonuç cezaya göre 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 151/1 maddeleri ile yapılan uygulamanın her durumda lehe sonuç doğurduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk hükmün kesinleşmesinden sonra ölen katılanın mirasçılarından ...’in beyanında, hükümlü hakkında şikayetçi olduğunu, uzlaşmak istemediğini ve TCK'nın 168/1-4. maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanamayacağının ve hükümlünün eylemine uyan mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, birden fazla kişi ile birlikte gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun’un 116/2 ve 119/1-c maddeleri gereğince hükümlülük kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,