Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/6474 K.2018/1378

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dairemizce verilen 27/04/2015 tarihli 2013/29971 Esas ve 2015/7842 Karar sayılı bozma ilamında dava konusu 23/12/2005, 11/02/2006, 26/11/2005 ve 20/09/2005 tarihli tutanaklar bakımından sadece 23/12/2005 ve 26/11/2005 tarihli tutanaklara ilişkin olarak araştırma yapılmasının istenmesi, 11/02/2006 tarihli tutanağın tanzimi sırasında ...’ün.

20/09/2005 tarihli tutanağın tanzimi sırasında da ....’ ün huzurda bulunması ve sanık ...’ ün 17/06/2008 tarihli celsede Yeni Çiftlik Yolu 88 numaralı tutanak adresinde diğer sanıkla birlikte ortak olarak oto lastik ve otopark işletmeciliği yaptığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun 11/02/2006 ve 20/09/2005 tarihli temadi eden tutanaklar yönünden sübuta erdiği gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak,

gidermediğinin tespiti halinde, öncelikle bilirkişiden suça konu 11/02/2006 ve 20/09/2005 tarihli tutanaklar bakımından normal tarifeye göre (vergiler dahil cezasız) kurum zararının belirlenmesine esas olmak üzere rapor aldırılıp ardından sanığa bilirkişi tarafından tespit edilecek vergiler dahil cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,