Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/7054 K.2016/11213

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlü hakkında 21.02.2005 tarihli kesinleşen ilk hükümde 765 sayılı TCK'nın 492/1-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK hükümleriyle yapılan karşılaştırmada, 765 sayılı TCK'dan kurulan ve kesinleşen ilk hükmün lehe olduğunun kabul edilmesi nedeniyle yapılan uygulamada, kesinleşen ilk hükümde herhangi bir değişiklik yapılamayacağı gözetilmeden hükmün aynen infazı yerine 765 Sayılı TCK'nın 59. maddesi uyarınca yazılı şekilde indirim yapılması,

2-Yapılan lehe yasa karşılaştırmasında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62 ve 116/1-4, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca belirlenen sonuç cezanın, 21.02.2005 tarihli kesinleşen hükümde 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uygulanamayacağı da gözetildiğinde, 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı TCK hükümleri yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-Uyarlama yargılamasında yapılan yargılama masraflarının kamu üzerinde bırakılması yerine hükümlüye yükletilmesine karar verilmesi,