Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/8031 K.2016/12393

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan tüm hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan temyiz istemenin incelenmesinde;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın ve suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, sanık için aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık, suça sürüklenen çocuk için ise 31/3, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 27.10.2003-24.11.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ... vekilinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca sanık ve suça sürüklenen çocuk yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı dikkate alınmamışsa da, sanık ve suça

sürüklenen çocuğun eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (pek fahiş),59 (suça sürüklenen çocuk için ayrıca 55/3) maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve bu maddeler uyarınca alt sınırdan ceza takdir edilse dahi 5237 sayılı TCK ile yapılan uygulamanın her durumda sanık ve suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılana ait konuta birden fazla kişi ile birlikte girildiğinin anlaşılmasına rağmen sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmiş olması,

2-Katılana ait konuta gece 01:30 sıralarında girilerek hırsızlık eyleminin işlendiğinin anlaşılmasına rağmen sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuk ... 15-18 yaş aralığında olduğu ve hakkında TCK'nın 31/3 maddesi uyarınca indirim oranının suç tarihi itibariyle 1/2 olması gerekirken, 1/3 indirim oranı belirlenmek suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından fazla cezaya hükmedilmesi,

4- Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmediği ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle, konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından TCK'nın 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

5-Sanık ... hakkında Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c),

(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,