KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/1255 E., 2018/12126 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
343 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede:
Dairemizin 01.11.2012 tarihli bozma ilamı sonrası yapılan yargılamanın 02.04.2013 tarihli celsesinde bozmadan yararlandırılan sanık ...’ın müdafii Avukat ...’nın bozma ilamına konu ilk hükmü Menemen Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile temyiz ettiklerini, temyiz dilekçesinin kaydının orada bulunduğunu ancak bahse konu temyiz dilekçesinin iş bu yargılama konusu dosyaya girmediğini beyan ederek temyiz dilekçesinin fotokopisini dosyaya sunmuş olması karşısında, ilgili mahkemeden sanık ve müdafiine ait temyiz dilekçesi kaydı bulunup bulunmadığının sorulması varlığı halinde dosyaya söz konusu dilekçenin aslının alınması ve temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderilmesi mümkün görülmüştür.
24.01.2007 tarihli 2005/149 E, 2007/12 K sayılı ilamı ile Mahkemesince kurulan hükmün diğer sanıklar ..., ... tarafından temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.11.2012 tarihli ilâmı ile verilen bozma kararı sonrası sanık ... da dahil edilerek yapılan yargılamada hakkında kurulan hükmün sanık ... Bayadr müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 tarihli ve 2016/982 K, 2017/29 K. sayılı Dairemizce benimsenen kararı da dikkate alınarak daha önce süresinde kararı temyiz etmeyen sanığın anılan karara ilişkin olarak temyiz hakkı bulunmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
2-)Sanık ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/1255, K. 2018/12126, 20 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama