Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1291 K.2017/1558

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07.03.2016 tarih 2015/292 esas 2016/127 karar sayılı hükmün, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.05.2016 tarih ve 2016/6038-2016/10151 sayılı ilamı ile hırsızlık suçunun oybirliği ile onanmasına dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.02.2017 tarih ve 2017/1096 sayılı itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığı'nın 07.02.2017 tarih ve 2017/1096 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 31.05.2016 tarih ve 2016/6038-2016/10151 karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun ilk beyanlarında suça konu aracın kapısını tornavida sokarak açtıklarını, sonraki beyanlarında ise zorlayarak açtıklarını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin kilit mekanizmasını çalıştırmak suretiyle kilit uydurma yönünden şüpheli kaldığı, bu kapsamda suçun 765 sayılı TCK'nın 493/1 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin suça sürüklenen çocuk lehine olduğu anlaşılmakla;

suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddeleri uyarınca atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık uzamış zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 01.03.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,