Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/1686 K.2018/11155

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki Bakırköy Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 18.12.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın suça konu parayı aldıktan sonra elindeki bıçağı göstererek müştekinin çekinerek kendisini takip etmesine engel olduğu, müştekinin peşinden gidip yakalamak isteği anda evde bulunan iki kişinin kendisini engellediği gözetilmeden, TCK'nun 149/1-a,d maddesi gereğince ve birden çok halin gerçekleşmesi sebebiyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3-İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmayacağının gözetilmemesi,