Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/2089 K.2018/11917

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebi incelendiğinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, her müştekiye karşı ayrı ayrı mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000'er TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'nun temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında müştekiler ..., ... ve ...'a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.