Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/2445 K.2018/12341

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığın, AVM içerisinde bulunan mağazadan yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Kanunun 141. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası kısa kararda takside bağlanmamasına rağmen, gerekçeli karara ait hüküm fıkrasında 15 eşit takside bağlanması; yine kısa kararda sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesine rağmen, gerekçeli karara ait hüküm fıkrasında anılan maddedeki hak yoksunluklarına hükmedilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

3-Kabule göre de;

a-Sanık hakkında TCK'nın 141. maddesi gereğince 1 yıl olarak tayin edilen temel cezadan TCK'nın 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapıldığı sırada 3 ay yerine hesap hatası sonucu 6 ay hapis cezasına, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 2 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 5 ay hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500 TL adli para cezası yerine, 3.000 TL adli para cezası hükmedilmesi,

b-Sonuç ceza adli para cezası olduğu halde sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi,