Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/2448 K.2018/12345

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki ihbara konu olan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.07.2014 tarih, 2013/1363 Esas ve 2014/603 Karar sayılı ilamındaki suç tarihi, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden önceki bir tarih ise de; sanık hakkında Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.05.2014 tarih ve 2014/197-249 E.-K. sayılı ilamı nedeniyle de ihbarda bulunulması ve bu suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihinden sonra işlenmiş olması karşısında, Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin anılan ilamı esas alınarak yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçuna konu paranın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması,