Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/3294 K.2018/5323

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ile aralarında husumet iddiası bulunmayan katılanların aşamalarda alınan beyanlarında özetle, olay günü pazar alanında bulunan tezgahlarına birbirleri ile konuşan üç bayanın müşteri gibi geldiğini, ikisinin ürünleri denedikten sonra hep birlikte ayrılmaları sonrasında kilitsiz tahta kutu içerisindeki paranın çalındığını farkettiklerini belirtmeleri, bu bayanlar arasında bulunan sanığı da kesin teşhis etmiş olmaları ile sanığın tüm aşamalarda bahsedilen tezgah önünde hiç bulunmadığına dair savunması gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,