Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/3900 K.2017/10979

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün ilanen tebliğ edildiği 31/12/2005 tarihinde başka bir suçtan ceza infaz kurumunda bulunması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine verdiği dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 102/3. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c, 151,1 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3. maddesinde öngörülen 10 yılllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 14.07.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,