Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5042 K.2017/15198

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mağdurun mahkeme aşamasında aracının kilitli olduğunun beyan ettiği, 09.01.2007 tarihli tutanak uyarınca da aracın düz kontak yapılmış halde bulunduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi uygulanmış ise de , bozmadan önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 12/09/2007 tarihli kararda yanılgılı uygulama sonucu uzlaştırma kapsamında olan TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulduğu.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, ve 2008/6-47 Esas ve 2008/43 sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinde, sanık açısından, 12/09/2007 tarihli karar ile hükmedilen 2.400 TL adli para cezasının kazanılmış hak teşkil ettiği ancak uzlaştırma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Oluş ve dosya içeriğine göre, suça konu aracın olaydan dört gün sonra terk edilmiş halde devriye görevini ifa eden görevlilerce bulunarak mağdura iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini Kabule göre de;

3-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasına karşın mağdurun şikayetinden vazgeçmesini yeterli görülerek CMK'nın 254/2. maddesi uyarınca davanın düşürülmesine karar verilmesi,