Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5048 K.2018/390

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin, 13.03.2017 tarihli dilekçesi ile yasal sürede hükmü temyiz etmesinden sonra sanığın 13.03.2017 tarihli cezaevi aracılığıyla gönderdiği dilekçesi ile cezayı kabul ettiğini, dosyanın kapanmasını istediğini talep ettiği anlaşılmış ise de; sanığın bu isteminin temyizden vazgeçme anlamına gelmediği kabul edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin nitelikli hırsızlık suçunun unsurlarının olayda bulunmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, cezanın paraya çevrilmediği ve ertelenmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti Sabiha Gökçen havalimanında bulunan mescid içerisinde uyuyan mağdurun yanında duran cep telefonunu aldığı şeklinde gerçekleşen olayda, hırsızlık suçundan kurulan hükümde verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gibi eylemin nitelendirilmesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık