Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5795 K.2017/15853

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2013 tarihli 2012/1001 Esas 2013/67 karar sayılı hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçunun oy birliği ile düzeltilerek onanmasına dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın 29/05/2002 tarihli sorgu ifadesinde, sabah ezanından yarım saat sonra gittiklerini belirtmesi ile 03/07/2002 tarihli duruşmada alınan ifadesinde de Sulh Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadenin doğru olduğunu, sabah namazına yarım saat kadar olduğunu beyan etmesi karşısında, sabah ezanının okunma saatinin okuyan kişinin saatine göre değişiklik arzedebileceği bu itibarla zamanın kesin bir biçimde tespit edilememesi ve eylemin gerçekleşme zamanı konusunda tereddüt oluştuğu, şüpheli bir durumun meydana geldiği gözetilerek şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin temel kural nedeniyle suça konu olayda geceye yönelik ağırlaştırıcı maddenin uygulanamayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itiraz istemi yerinde görülerek, Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihleri olan 18/05/2002 ve 23/05/2002 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,