Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/5973 K.2018/14173

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 22. Ceza Dairesi'nin 04.05.2015 tarih, 2015/12624 Esas ve 2016/7422 Karar sayılı bozma ilamında; suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine aykırı davranıldığının belirtildiği ve mahkemece anılan bozma ilamına uyulduğu halde bozma sonrası yapılan yargılama sırasında, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2,

67/4. maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 27.02.2011 tarihinden karar tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,