Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/729 K.2018/12324

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar sanık ...'e ait çektirilen fotoğraflar sanık ...'e gösterilmiş ve sanık tarafından olay tarihinde kendisini arayıp ... olarak tanıtan kişinin o olmadığını beyan etmiş ise de; sanık ...'e ait inkar ettiği hattın abonelik sözleşmesindeki imzaların sanığın el ürünü olduğuna dair 147/01/2014 tarihli Diyarbakır Polis Kriminal uzmanlık raporu karşısında tebliğnamede bozma isteyen 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre, müstakilen barınaklarda, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvanlar hakkında işlenen hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine uyduğu, eylemin bina ya da eklentilerinden işlenmesi halinde ise TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu ile birlikte aynı Yasa'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da oluştuğu, bu açıklamalar ışığında somut olaya baktığımızda;

mağdurun hayvanlarını geçici olarak tanık ...'nun evi ile aynı sokak üzerine olduğu anlaşılan ve mağdur beyanına göre yaklaşık 20 metre mesafede bulunan etrafı duvar ile çevrili ve kapısı olan bahçesine bıraktığı, hayvanların suça konuyerden duvardan atlatılmak suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında;

tanık ...'in bahçesinin konumuna ilişkin ayrıntılı beyanı alınarak ve gerekirse mahallinde keşif yapılarak hayvanların çalındığı yerin evinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b veya 142/2-g maddelerinin uygulanması durumunun tartışılması gerekirken, eksik inceleme sonucu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine göre hüküm kurulması,

2-Sanıkların, olay tarihinde 21:00 sıralarında mağdura ait oğlakları çalması şeklinde gerçekleşen olayda, UYAP sorgulamasında suç tarihinde Diyarbakır ili Bismil ilçesinde güneşin saat 16.15'te battığı eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile sanıklar hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Sanık ...'ın mahkeme aşamasında alınan beyanlarında, mağdura ait zararın aile büyükleri tarafından karşılandığı yönündeki savunması, mağdurunda zararı kalmadığı ve şikayetinden vazgeçtiği ancak hangi aşamada karşılandığına dair bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mağdurun zararının giderildiği tarihin tespit edilip, sonucuna göre, kovuşturma aşamasında bedelin ödenmiş olması halinde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması, şayet soruşturma aşamasında ödenmiş olması halinde ise bu kez TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,