Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/736 K.2018/12327

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

12.04/2011 tarihinde yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, cezaevinde hükümlü bulunan sanık ...'a ceza infaz kurumu aracılığı ile 27.04.2011 tarihinde verilmek suretiyle tebliğ edildiği ve fakat 5271 sayılı CMK' nın 35. maddesinin 3. fıkrası gereğince tutuklu bulunan sanığa tebliğ edilen kararın bizzat kendisine okunup anlatılması gerektiği bu suretle yapılan tebliğ işleminin usulûne uygun olmaması nedeniyle sanık ve müdafiinin 18.09.2015,30.09.2015 tarihli ve temyiz taleplerinin kabulü ile,

sanık hakkında hakkında ihbar üzerine sonradan verilen 17.09.2015 tarih, 2015/673 Esas 2015/831 Karar sayılı erteli cezanın aynen infazına dair karar karar ile 20.05.2016 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararların yok hükmünde olduğu belirlenerek, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan 12.04.2011 tarihli 2010/371 Esas ve 2011/243 Karar sayılı hükme yönelik temyiz taleplerinin yapılan incelemesinde;

Hırsızlık suçuna konu aracın önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.