Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/10283 K.2019/2798

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçunun adet veya tahsis gereği açıkta bırakılan eşya hakkında işlenmesi nedeniyle TCK’nın 142/1-e. maddesinde 6545 sayılı Yasa’nın 62. maddesi uyarınca temel ceza miktarı alt sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden yazılı şekilde temel ceza olarak 2 yıl belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre, güneşin Mersin ilinde saat 19:14'de battığı, suçun olay günü saat 20:00 ile 24:00 arasında gerçekleştiği dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,