Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/10620 K.2019/3291

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait market önüne bırakılmış kilitsiz vaziyetteki bisikleti çalmasından ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yer alan suçu oluşturduğu anlaşılmakla; hatalı uygulama ile TCK'nın 142/1-e. maddesi sevkiyle fazla ceza tayini,

2)Suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık eylemini kamera kayıtlarıyla sabit olduğu üzere 20:36'da işlediği, yaz saati uygulaması da gözönüne alındığında suç tarihinde Adana ilinde güneş batış vaktinin 20:02 olduğu ve gece vaktinin 21:02'de başladığı anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmamasına rağmen TCK'nın 143. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3)Açıklanan sebeplerle suça sürüklenen çocuğun eyleminin yalnızca TCK'nın 141. maddesi kapsamında kaldığından. 25/11/2014 tarihli hükümden sonra.

02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve suça sürüklenen

çocuğun hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;