Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/10798 K.2019/3697

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi 05.08.2014 tarihi olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak Ağustos 2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hürriyete karşı işlenen suçlar bölümünde yer alması, suça konu buğday torbalarının çalındığı deponun dosya kapsamına göre; konut ya da işyeri anlamındaki bir binanın eklentisi ya da müştemilatında yer almadığının anlaşıldığı, sadece depo olarak kullanılan yerlere rıza hilafına girilse dahi işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda alınan savunmasında üzerine atılı suçları işlemediğini söylediği, suça konu buğdayları satın alan işyeri tarafından makbuzun temyize gelen diğer sanık ... adına düzenlendiği, tanık ...'ın buğdayları sanık ...'den aldığını, sanık ...'in yanında olmadığını söylediği, sanık ...'ün atılı suçları işlediğine ilişkin olarak; diğer sanık ...'un aşamalarda alınan atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hazırlık aşamasında alınan ifadesinde buğdayları geceleyin, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise saat 16:30'da çaldığını beyan ettiği nazara alındığında; suçun ne zaman işlendiği hususunda kanıtların gösterilmesi ve sanığın hangi beyanına neden üstünlük tanındığının açıklanması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, (hüküm ve gerekçe kısmında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun gece vakti işlendiğinin kabul edilmesi) hırsızlık suçuna ilişkin olarak ise hüküm kısmında gece vaktine rastlayan zaman diliminde gerçekleştiğine dair kesinlikle kanaat oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, gerekçede ise hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,

2-Müşteki 19.12.2014 tarihli celsede şikayetçi olduğunu, ancak katılma talebinin bulunmadığını beyan etmesine rağmen, katılma talebi bulunmayan suçtan zarar görenin katılan sıfatı olduğu kabul edilerek sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,