Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1225 K.2018/15499

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Hırsızlık eyleminin, suça konu olan kabloya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında mala zarar verme suçunun oluşmayacağının gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Somut olayda 142/1-a maddesinin uygulanabilmesi için mağdur kuruma ait kabloların aktif durumda bulunması gerektiği; ancak, dosyada yer alan 08.04.2010 tarihli tutanakta suça konu bakır tellerin önceden kullanılan çıplak tel devre olduğunun belirtilmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-)Dosyada mevcut 07.04.2010 tarihli tutanaktan ve sanığın beyanından anlaşılacağı üzere hırsızlık eyleminin saat 22.00 sıralarında işlenmiş olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. madde uygulanmak suretiyle cezasından arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,,

4-)Sanığın diğer sanıklarla birlikte suçun icrası üzerinde doğrudan hakimiyet kurduğu gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı yasanın 39/1-2.c maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

5-)Sanığın hırsızlık yaptıkları olay yerini kolluk görevlilerine göstermek suretiyle suça konu bakır telleri henüz müraacatı bulunmayan mağdur kuruma iadesini sağladığı ancak sanıkların telleri keserek çalmaları gözetilerek soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı mağdur kurumdan sorularak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6-)Sanık hakkında 22.03.2011 tarihinde hapis cezasına hükmedildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine göre, 5 yıllık denetim süresi içinde sanığın yeniden suç işlemesi karşısında açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece ancak CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında koşullarının varlığı halinde cezanın ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabilecekken,

sanığın tekrar suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında, bir imkan mahkemeye tanınmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinde yasal zorunluluk bulunması,