Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14380 K.2019/7453

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında müşteki ...’e yönelik gerçekleştirilen eylem nedeniyle mala zarar verme suçundan her zaman hüküm kurulabilmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik gerçekleştirilen eylem nedeniyle hırsızlık suçundan her zaman hüküm kurulabilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar hakkında müşteki ...’a yönelik gerçekleştirilen eylem nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıkların temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında müştekilere yönelik konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanıkların müşteki ...’a ait ikametine kapısını kırmak suretiyle girerek etrafı dağıttığı hiçbir şey almadan çıktıkları teşebbüs aşamasında kaldığı ve aynı binadaki müşteki ...’in ikametine kapısını kırmak suretiyle girip 1 adet saat ve 1.700 TL parayı çaldıkları olayda iki ayrı müştekiye karşı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının oluştuğu ancak ilk derece mahkemesine iki ayrı müştekiye yönelik ayrı ayrı davalar açıldığı halde, sanıklar hakkında birer adet mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından hüküm kurulduğu,

kurulan bu hükümlerde sanıklardan ... hakkında müşteki Sedat’a karşı hırsızlık, tüm sanıklar hakkında aynı şekilde müşteki Sedat’a yönelik mala zarar verme suçlarından hüküm kurulduğunun belirtildiği, diğer suçlarda fiilin hangi müştekiye yönelik olduğunun belirtilmediği anlaşılmış olmakla;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

./.

Ancak;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan ve tüm sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin hangi müştekiye yönelik olarak gerçekleştirilen eylem sebebiyle kurulduğu açıkça gösterilmeden hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında olay tarihinde; müşteki ... a ait evden hiçbir şey çalınmadığının anlaşılması karşısında; yüklenen suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlandığı kabul edilerek hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki hırsızlık suçuna ilişkin olarak ceza miktarı yönünden kazanılmış hak teşkil etmediğine (oy çokluğuyla), 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince tüm sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin sonuç ceza bakımından kazanılmış haklarının gözetilmesine, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın kapsamına ilişkindir.

Gürcistan uyruklu olan sanıkların, suç tarihinde aynı apartmanın müşteki ...’a ait 9 numaralı dairenin giriş kapısını kırarak içeriye girdikleri, içeri de yükte hafif pahada ağır eşya aradıkları, bulamayınca bir şey almadan dışarı çıktıkları, daha sonra aynı şekilde müşteki ...’e ait dairenin giriş kapısını kırıp içeriye girdikleri, içeriden 1 adet saat ve 1.700 lira Türk parasını çaldıklarından bahisle, ikişer kez mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından, bir kez hırsızlığa teşebbüs, bir kez de hırsızlık suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açıldığı,

ilk derece mahkemesi kararının gerekçe kısmında dava edilen fiillerin sübuta erdiği kabul edilmesine rağmen, sanıklar hakkında müsteki Sedat’a yönelik mala zarar verme suçundan 3 ay 15’er gün, (müşteki ismi belirtilmeksizin) konut dokunulmazlığına bozma suçundan 10’ar ay ve hırsızlık suçundan ise (yalnızca sanık ... hakkında müşteki Sedat’a yönelik hırsızlık suçundan denilmiş, diğer sanıklar bakımından kurulan mahkûmiyet hükmünün ait olduğu müşteki ismi belirtilmemiştir.) 2 yıl 6’şar hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu hükümler yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmiştir.

Ceza muhakeme sistemimize göre, ne kadar sanık varsa o kadar dava vardır, ne kadar suç varsa o kadar da dava vardır. Bunların şahsi ve/veya fiili irtibat nedeniyle birlikte görülüyor olması, sonuç ceza bakımından kazanılmış hak dahil bu davaların tâbi oldukları usül ve kanun yolunu değiştirmez.

Müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan tüm sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına karşılık, müşteki ...’e yönelik mala zarar verme suçundan tüm sanıklar hakkında açılan davada karar verilmesi unutulduğundan, dava zaman aşımı süresince bu konuda karar verilebilir ve bu dava bakımından verilmiş bir karar olmadığından sonuç ceza bakımından kazanılmış haktan da söz edilemez.

Ancak; ilk derece mahkemesi kararının hüküm fıkrası ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, konut dokunulmazlığını bozma, hırsızlığa teşebbüs ve hırsızlık suçları bakımından aynı sonuca varmak mümkün değildir.

./.

Gerekçe çok açık olmamakla birlikte dava konusu konut dokunulmazlığını bozma, hırsızlığa teşebbüs ve hırsızlık suçları bakımından atılı suçların sübuta erdiği kabul edilmiştir.

Esasen Daire olarak hüküm fıkrasında müşteki ismi belirtilmemiş olmak birlikte iki ayrı müştekiye ait eve girilmesi fiilinin hatalı tavsifle tek bir suç kabul edildiği, verilen mahkûmiyet hükümlerinin yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiği ve bu nedenle sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın korunması gerektiği görüşü oy birliğiyle benimsenmiştir.

Kanaatimize göre; hırsızlık suçu yönünden farklı bir karar vermeyi gerektiren bir sebep yoktur. Müşteki ...’ın evinden hırsızlığa teşebbüs, ...’in evinden hırsızlık suçları da kararda değerlendirilmiş ve sonuçta tek bir hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Müşteki Sedat’ın evinden yapılan hırsızlık suçu teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen sanık ... hakkında tamamlanmış hırsızlık suçundan ceza verildiği hüküm fıkrasına yazılmıştır. Buna mukabil diğer sanıklara müşteki ismi belirtilmeksizin (tamamlanmış)hırsızlık suçundan tek bir ceza verilmiştir.

Bu hüküm aleyhine de temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın korunmasına karar verilmesi gerekirdi. Zira; karar sanıklarca temyiz edilmemiş olsaydı, infazı gereken ceza da 2 yıl 6 ay hapis cezası olacaktı.

Bu yönden hukuka ve yasaya aykırı olduğunu düşündüğümüz çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.