Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/14909 K.2019/9315

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın aşamalardaki beyanlarına göre, olay akşamı katılanın kısa süreliğine anahtarı üzerinde iken park ettiği motorsikletinin önce anahtarının çalındığı, yaklaşık birkaç saat sonra da katılan tarafından iteklenmek suretiyle başka yere götürülen motorsikletin de çalındığı olayda; suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde belirtilen suçu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmaması,

2-Kayden 21.12.1999 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi yerine yazılı şekilde TCK'nın 31/3. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,