KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2018/15738 E., 2019/9393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ..., sanık ..., o yer Cumhuriyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Savcısı
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan... 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/8 Esas 2010/167 Karar sayılı 16/03/2011 yerine getirme tarihli ilamının, tekerrüre esas olmasına rağmen hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, Y.C.G.K.'nın Dairemizce de benimsenen 18.06.2013 günlü, 2012/1465 esas ve 2013/325 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aleyhe temyiz bulunması ve sanığa duruşmada sabıka kaydının okunmuş olmasından dolayı ek savunma verilmesi gerekmediği hususları dikkate alındığında bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2018/15738, K. 2019/9393, 29 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama