Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/15868 K.2019/9640

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından, sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İddianame ve gerekçe içeriğine göre sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nun 165/1. maddesi uyarınca hüküm kurulduğu halde hüküm fıkrasında sevk maddesinin yazılmaması, mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 119/1-c maddesi gereği artırım yapılırken hesap hatası yapılarak sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,