Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/16397 K.2019/10436

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermek suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal, sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme ve suç eşyasını satın alma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Bodrum 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/41 Esas ve 2010/388 Karar sayılı ilamında sanığın 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu ilamın tekerrüre esas alınmayacağı, ancak bunun yerine sanığın sabıkasında gözüken Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/387 Esas ve 2012/659 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,