Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/17 K.2018/12852

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1.ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2.maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, suç tarihinden yaklaşık 1,5 yıl önce başka bir suç sebebiyle alınan sosyal inceleme raporunun onaylı fotokopisi ile yetinilmesi,

2-Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2.maddesi gereğince işlediği konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin rapor alınması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçu nedeniyle düzenlenmiş 02/07/2014 tarihli yetersiz raporla yetinilerek hüküm kurulması,