Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/1774 K.2018/9661

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'a 24.04.2015 günü yapılan tebligat adresinde evvelce sanığa bizzat tebliğ yapılmış olduğu anlaşılan no:13 yerine no:19 yazılı olduğu anlaşılmakla tebliğin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, 25.06.2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanıkların mağdurlara ait araçların mazot kapaklarını zorlamada bulunmaksızın açmak suretiyle eylemlerini gerçekleştirmiş olduklarının anlaşılması karşısında, haklarında TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiğinini gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması ise infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.