Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2543 K.2019/891

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında bozma öncesinde psikiyatri uzmanı olan tek kişilik bilirkişi tarafından düzenlenen Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 02.09.2013 tarihli rapora göre, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu,

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabildiğinin belirtilmesine rağmen, bozma sonrasında mahkemece karar verildikten sonra akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle Sulh Hukuk Mahkemesi kararı ile vasi olarak atanan sanığın annesi tarafından temyiz dilekçesine eklenen Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 20.04.2011 tarihli raporda hastanın 5237sayılı TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiği,

yine Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığı'ndan alınan 13.10.2011 tarihli raporda kişinin işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen azalmış olduğunun, işlediği iddia edilen fiille ilgili olarak TCK'nın 32/2. maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, raporlar arasındaki çelişkinin giderilerek 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca sanığın “akıl hastalığı nedeniyle,

işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, maddenin birinci fıkrasında yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı ve suç tarihi itibariyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı” hususlarında rapor alınması amacıyla tüm rapor ve tedavi evrakları da getirtilip birlikte Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5271 sayılı CMK'nın 74. maddesi uyarınca Gözlem İhtisas Dairesinde gözlem altına alınması,

buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişkiler giderilmeden eksik kovuşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,