Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2620 K.2018/9089

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “ TCK'nın 53/1-a-b-d-e bentlerinde sayılan haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve TCK'nın 53/3 fıkrası gereğince de TCK'nın 53/1-c fıkrasındaki haklardan da koşullu salıverilinceye kadar, bu hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına ”kısmın çıkartılarak,