Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/264 K.2018/8891

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/328 E.- 2015/457 K. Sayılı kararı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında kesinleştirilmesi yerine 2017/529 E. 2017/613 K. Sayılı karar ile sanık hakkında yeniden hüküm kurulmuşsa da kurulan bu hükmün hukuken geçerliliğinin olmadığı ve yok hükmünde olduğu, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz nedenlerinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden infazı kısıtlayacak biçimde denetim süresi belirlenmesi,