Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2662 K.2018/14730

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak tayin edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2009 tarihli ve 2008/1138 Esas- 2009/775 Karar sayısı ile "hırsızlık" suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3, 63. maddeleri gereğince verilen 3720 TL adli para cezasının TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrüre esas alındığı, ancak sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınmasına yasal imkan bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınabilecek herhangi bir mahkûmiyet hükmü bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,