Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/2735 K.2018/11253

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla, bu suça hasren yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde belirlenen esaslara göre cezanın belirlenmesi, somut olayın açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden ve sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik “suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu” gerekçe gösterilerek alt sınırdan hüküm kurulduğu halde, teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçunda TCK'nın 61. maddesinde yer almayan “sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu” da gerekçe gösterilerek aynı soyut ifadelerin tekrarlanması suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 143/1 ve 35. maddelerinin uygulanması ile 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası belirlendikten sonra TCK'nın 62. maddesinin tatbiki ile sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 7 gün hapis yerine, 1 yıl 14 ay 7 gün hapis olarak olarak hesaplanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3-Hapis cezası ile mahkumiyetin yasal sonucu olan hak yoksunluklarının uygulanmasınına ilişkin yasa maddesi 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi olduğu halde, anılan Kanunun 51. maddesinin yazılması,