Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3216 K.2018/15288

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek tahsiline karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mağdurun olaydan hemen sonra polise verdiği ayrıntılı ifadeye, sanığın doğruluğunu sulh ceza hakiminde tekrarladığı müdafii yanında kollukta verdiği ifadeye, olayın görgü tanığı ...'un anlatımına, mağdura ait tıbbi raporda belirtilen tespitlere göre; sanığın mağdurun omuzunda asılı bulunan çantasını almak için çantayı çektiği, mağdurun durumu farketmesi üzerine çantasını bırakmadığı, sanığın zorla çantayı çekmeye devam ettiği ve mağdurun yere düşmesi sonucu sürükleyerek suça konu çantayı alarak kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 148/1. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,