Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3256 K.2018/11507

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 286/1 maddesine göre kural; istinaf mahkemelerinin verdiği bozma kararları dışındaki kararların temyize tâbi olmasıdır. Bu kuralın istisnaları 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasında dokuz bent olarak düzenlenmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi olan Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2017 tarih, 2017/672 esas ve 2017/1009 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

o yer Cumhuriyet Savcısının tekerüre esas alınan ilamda TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sebebiyle sanık hakkında tayin olunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmediğinden bahisle aleyhe olmak üzere sanık ile birlikte istinaf başvuruları sonrası Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 21.03.2018 tarih, 2018/157 esas ve 2018/540 karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak ikinci kez mükerir olan sanık hakkında tekerür hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek aynı hükmün kurulduğu anlaşılmıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkında ilk derece mahkemesince mala zarar verme suçundan verilen hapis cezası arttırılmamış, sadece tekerrüre esas alınan ilamda daha öncede tekerrür hükümleri uygulandığından ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek aynı hüküm kurulmuştur.

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda yer alan koşullu salıverilme sürelerini etkileyen bir infaz rejimi olup cezayı arttıran bir hal teşkil etmemektedir.

Anılan sebeplerle; hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi olan Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2017 tarih, 2017/672 esas ve 2017/1009 karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2 ve 62. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe istinaf başvuruları üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 21.03.2018 tarih, 2018/157 esas ve 2018/540 karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h,143 ve 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesinde, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceği belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere ilk derece mahkemesince hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarının o yer Cumhuriyet Savcısının aleyhe istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 21.03.2018 tarih, 2018/157 esas ve 2018/540 karar sayılı kararı ile arttırılarak yeniden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 21.03.2018 tarih, 2018/157 esas ve 2018/540 karar karar sayılı kararı sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlerin temyizleri kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin bileşik suç hükümleri kapsamında işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun hırsızlık suçu içerisinde eridiği, bu sebeple hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak bulunacağı, verilen cezaların fazla olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti açık kilik bilgileri tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte katılana ait işyerine giriş kapısını zorlayarak açıp girerek içeriden 6.000 TL değerinde sigaralar ile 60 Euro ve 950 TL değerinde dolar ve bozuk parayı çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu ve sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,