Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/3897 K.2018/15200

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.11.2013 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 18.06.2014 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulunduruldurularak yapılan incelemede,

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522, 61 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerinde tanımlanan suçu oluşturduğu, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel zamanaşımının, suç tarihi olan 07.03.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,