Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/4031 K.2018/13712

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan Şişli 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1491- 2007/1250 E.K sayılı ilamı yerine çocukken işlenmiş suça ilişkin olan İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/213 - 2005/199 E-K sayılı ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Şişli 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1491 - 2007/1250 esas karar sayılı ilamı ile hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına;