Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/4357 K.2018/11816

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d ve 290/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 23.06.2011 tarih 2007/117-2011/279 E.-K. sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.04.2014 tarih ve 2013/16564-2014/14129 sayılı ilamı ile sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 142/2-d maddesi ile uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.05.2014 tarih ve 6-2011/312711 sayılı yazısı ile özetle itiraz konusunun şirketi adına kayıtlı bulunan araç üzerine konulan haciz kararı ile birlikte sanığın araç ile irtibatının kesildiği,

araç üzerinde borç ödenene veya haciz kaldırılana kadar hukuki ve fiili hakimiyeti ortadan kalktığından bahisle sanığın yedek anahtar ile aracı bulunduğu yerden alması şeklinde gerçekleşen eyleminde uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-d maddesi olduğu belirtilerek bozma kararının kaldırılarak hükmün onanması istemiyle itiraz edilmesi üzerine Dairemizin 05.06.2014 tarih ve 2014/22574-2014/20130 sayılı ilamı ile Dairemizin 15.04.2014 tarih ve 2013/16564-2014/14129 sayılı bozma kararında sanık ... yönünden usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının reddine ve 5271 sayılı CMK’nın 308/2.

fıkrası uyarınca itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verildiği, Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 13.02.2018 tarih, 2014/13-446 Esas ve 2018/37 Karar sayılı ilamı gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü ile Dairemizin 15.04.2014 tarih ve 2013/16564-2014/14129 sayılı bozma kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına karar verilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 13.02.2018 tarih, 2014/13-446 Esas ve 2018/37 Karar sayılı ilamı gereğince Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı kabul edilerek Dairemizin 15.04.2014 tarih ve 2013/16564-2014/14129 sayılı bozma kararının sanık ... yönünden kaldırılması üzerine yeniden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık ...'e 03.08.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince yapılan tebliğin sanığın son bildirdiği adrese yapılmaması nedeniyle usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 18.08.2011 tarihinde yapılan tebliğ üzerine sanık müdafiinin süresinde hükmü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;